İçeriğe geç

Fütürist Bilim Kurgu Roman: Çözümsüz

Çözümsüz Kapak

Çözümsüz’ün İlk 3 Sayfası

Lixuk ve teknik asistan Moyn uzun  ve yorucu işlerini bitirmişti. Çok da farklı olmayan başka bir iş, Rugen VI Güneş Sistemi’nde onları bekliyordu. Uzun yolculukları yeniden başlamış ve tartışmasız bu değerli zamanı dinlenmek için geçireceklerdi. Lixuk gemiyi oto pilota aldı ve sonunda nadiren bulduğu kısa bir şekerleme yapmanın tadını çıkarmaya gitti. Asistan Moyn kokpitte bekleyen humanoide -insansı robota- Lüpikan gezegeninin yörüngesinden çıktıktan sonra geminin gravizörünü -küçük çapta yer çekimi reaktörünü- açmasını tembihledi. Üç güneşin doğumunu görecek kadar uçuş bölmesinde kalacak değildi ya! Ne de olsa onun da dinlenmeye ve kendine zaman ayırması -ki zaman paradoksçuları için zaman çok önemli bir nimetti- gerekiyordu. Teknik asistan uzay gemisinin koridorlarından geçerek kendi kamarasına gitti. Kamara bir gemi için ne kadar büyük olabiliyorsa onunki de o kadardı işte. Metalik kapının önüne geldiğinde kapı açılmıştı bile. Kamarası sakince Moyn’u “Merhaba asistan Moyn, bir şey ister miydiniz?” diye selamlayarak sordu. Moyn sadece dinlenmek istediğini belli eden bir yüz takınarak odanın kendisini yalnız bırakmasını istediğini sessizce ifade etmiş oldu. Hedefine tam hızla gidip camdan yapılmış kapsül yatağına yorgun bir vaziyette attı kendini. Mecali olmadığından uzun saçlarını bile düzeltmemişti. İçerisinin soğuk olduğunu hissederek kumandayı alıp klimatörü açtı. Gidecekleri gezegene kadar geçmişinin sentezini ve geleceğinin planlarını yapmaya hazırdı. O hep öyle yapardı, gelecek hakkında düşünmeden önce geçmişini düşünür ve bu değerlere borçlu olarak geleceğini planlardı. Zaman Paradoksçuları işte bu şekilde düşünürdü. Gerçi kendisi teknik asistan olsa da babası Kular’ın mesleğini benimsemeye çalışıyordu.

Moyn 18 yaşındayken babası Kular, Sistemler Arası Galaktik Bilim Bakanlığı (SGBB) tarafından iş amacıyla Bayan Sterit’in düşünce zaman paradoksuna girmiş, döngü psikologlarının dediğine göre kötü zamanlamadan kaynaklı kendisi de zaman paradoks gerçekliğinden çıkamadığından yok olmuştu. Babasının işlerinde ona yardımcı olarak bir şeyler kapmaya çalışan Moyn, Kular’ın yok oluşuna psikologlarla birlikte şahit olmuştu. Sterit’in uyandırılışıyla o da şoka uğramış ve suçluluk duygusu hissetmişti. O günden beri Bayan Sterit ve Moyn bir dost oluvermişler, Moyn babası Kular’ın önceden iş arkadaşı olan ve en çok saygı gören Lixuk’la çalışana kadar Sterit ona annesiymiş gibi bakmıştı. 20 yaşında babasını bu uğurda kaybetmesi -özellikle Sterit’in de- isteği üzerine Sistemler Arası Galaktik Bilim Bakanlığı sınavlarına katılmış, dereceler alarak tüm sınavları kazanmıştı. İki yıl asistanlık eğitimini tamamlamış, teknik asistan mertebesine yükselmişti. Lixuk’un teknik asistanı olmadığı ve Kular gibi bir dostunu kaybetmesi gibi nedenlerden ötürü Kular’ın kızı Moyn’a kendi teknik asistanı olmasını ve ona eğitimi boyunca rehberlik edeceğini teklif etmişti. Bir zaman paradoksçusunun -galaksideki en çok para kazanan bir o kadar da zaman çalan bir meslek- teknik asistanı olmak zaten Moyn’un hem hayali hem de isteğiydi. Moyn da Lixuk’un bu teklifini geri çevirmemiş,  yorucu bir mesleği öğrenmeye başlamıştı. Koca bir yılı insanlarının paradokslarını kıran Lixuk’un yanında geçirmiş, yeni gezegenlere yolculuklar etmiş ve aralarında çok samimi bir bağ oluşmuştu. Lixuk onu kızı gibi gözetip kolluyordu. Moyn da Lixuk’a çok güveniyor ve fikirlerini onunla paylaşıyordu. Bir haftalık yarıyıl tatillerinde ise Luri II Sistemi’ndeki turizm başkenti olan Luri gezegenine gider, kumsalın ve tertemiz saydam denizin tadını çıkarırlardı. Tatil dönüşünde ulfarların ve insanların birlikte yaşadığı teknolojisi gelişmiş gezegenlere uğrar, yolculukta okumak için saybotik hikayeler alırlardı. Galaksinin her köşesinden gelen ulfar ya da insanların yazdığı ve sattığı bağımsız hikayelerdi bunlar. Moyn yolculuk başladığında hikaye disklerini tabletine takıp sesli okuttururdu.

Ve şimdi bu hikayelerden birisini dinleyecekti. Yatağının yanındaki küçük metalik saklama dolabına dokundu. Raflar yere saygıyla eğilerek bütün hikayeleri karşısına sergiledi. Moyn önceden bitiremediği “Humanoidler ve Robotlar” adlı hikayesinin diskini kabından çıkardı ve tablete taktı. Bilim Bakanlığı’nın temel eserlerinden kabul edilen ve bir humanoidin -insansı robotun- yazmış olduğu hikayeydi bu. Bilim Bakanlığı sınavlarından sonra hikayenin devamını dinlemeye vakit bulamamıştı. Fakat şimdi varış sistemine kadar yaklaşık 12 sıçrama noktasına gelmeleri gerekiyordu ve bu da zaten hikayenin kalan çeyreğini bitirmeye yeterdi. Moyn seslendirmen tabletin sesini duymaya başlamıştı bile. Sesin aksanı anlaşılmaz olmasa da L ve R harfleri biraz farklı çıkıyordu. Bunun nedeni tabletin Sesinger marka olmasından kaynaklıydı. Bu da Moyn’un da bildiği üzere Ortak Galaksi Federasyonu menşeli anlamına geliyordu.

Ortak Galaksi Federasyonu Trytrion Galaksisi’nin hemen hemen çeyreğini kapsadığı devletlerin oluşturduğu bir temsil kuruluydu. Politika ve diğer tüm iç meseleler yörünge devletlerince düzenlenirken dış ilişkiler OGF tarafından kontrol edilirdi.

Tarih:Kitap

Kimler Neler Demiş?

avatar
  Subscribe  
Bildir